Norbert de Jong (1965) is autodidact. Sinds 1993 is hij fulltime werkzaam als schilder. Gedurende de afgelopen jaren heeft hij meerdere exposities gehad. Norbert gebruikt verschillende technieken.
Zijn werk past niet in een 'hokje'. In zijn schilderijen figureren allerlei wezens, die met elkaar communiceren. Soms lijken ze te dansen, soms te vechten, soms weet je niet precies wat ze doen. Maar dat er iets gaande is, is zeker. Daarom is zijn werk meer dan figuratief: het vertegenwoordigt een heel speciale droomwereld.
De thema's die Norbert aanreikt,
ontstaan vanuit zijn onderbewustzijn. Hij is een extreem gevoelsmens,
die zijn schilderijen namens hem laat spreken. De alledaagse werkelijkheid
staat vaak op gespannen voet met zijn eigen beleving; en zijn werk verbeeldt
deze onalledaagse belevingswereld.
Een steeds terugkerend thema is de strijd van de mens om een eigen plek
te vinden. Hoewel dit van oudsher een 'zwaar en ernstig' thema is, wordt
er niet over geoordeeld. In veel van de schilderijen krijgt het juist
een weldadige lichtvoetigheid mee.
Door middel van de expressieve schilderijen en tekeningen worden nieuwe mythen gecreëerd; puur vanuit verbeelding en verwondering over de wereld. Het is onmogelijk die wereld echt te vangen, dus worden grillige fantasieën op het doek en op het papier vastgelegd. De werken ontstaan niet vanuit een van tevoren bedacht concept, maar intuïtief. Tijdens het maken van een beeld ontstaat ook de betekenis.
Bij Norbert
is schilderen op alle fronten: uitvinden. Zijn werk is voortdurend in
ontwikkeling en dat past ook bij een schilder die zonder te oordelen,
voortdurend de wereld om hem heen opnieuw wil definiëren.
De zoektocht is nog lang niet afgelopen. De bruisende schilderijen en
tekeningen bevestigen dat. Ze maken de kijker nieuwsgierig naar wat volgt.
Norbert de Jong (1965) is an autodidact. Since 1993 he has been a fulltime painter. During the past years he has had several exhibitions. Norbert uses different techniques and materials, such as pastel, oil paint, lino-cut and mono prints, but mostly he uses acrylic on linen.
'I have a certain duality within me. As a person I am quite gloomy, but my work is often rather cheerful. In that sense it is an enrichment of my existence; painting in itself makes me happy, but the same goes for the final painting. I love strong, sparkling colours, and strange creatures who are involved with one another in a certain way. Humans and animals always mingle in my work. They are equal, they interact together. I mostly paint my dream world, as a reaction to the real world. For me painting is a quest: how can I tell my own story, where do I fit in this story, how do I show my inner struggle and my relationship to the outside world?
Therefore my paintings speak for me. They show my other side, they represent the freedom I have in my dreams. This I cannot see clearly until the painting is finished. That is why my paintings are like a mirror for me. They may represent a cheerful dream world, my source of inspiration, however, is reality. The real world surprises me, I want to oppose it or react to it. Make life more graceful. It is impossible to actually catch that world, it is also impossible to curtail my dreams, so I put my fanciful fantasies down on canvas. My message is: to show beautiful things, sometimes inspired by less pretty events. I also want to show that life is not always easy, that everyone at least once has to fight to achieve his goal. That process is a rather intuitive one. The meaning develops during painting. I need peace to be able to paint, because I often have to try things out. I always change a lot to my paintings, sometimes I make a few at the same time, sometimes I work on one painting for a whole week. But when I work, I get totally involved in it.
I don’t have an academic background and according to me that is my strength. It suits me to figure things out by myself. I do not belong to a movement, although I do have sources of inspiration and examples, like Picasso or the Cobra painters. Actual events often lead to a painting. When there is a war somewhere, for instance, I like to contrast it with peace. I often paint city scenes, the typical gables you find in Amsterdam. They seem to dance a bit, they are like a fairy tale, because I like living here. Here I can be myself, I don’t attract attention, here I am free. On most of my paintings I have depicted a bird. For me that is the ultimate symbol of freedom.’